Ooramputatie bij Santos

In september zagen we de hond Santos op het spreekuur omdat een tumorachtige cyste aan de buitenkant van zijn oorschelp was opengesprongen. Tot nu toe had hij er weinig last van gehad. Hij zat er niet aan en schudde nauwelijks met de kop. Maar nu de tumor een echte wond was geworden, werd het tijd voor nadere inspectie.

In september zagen we de hond Santos op het spreekuur omdat een tumorachtige cyste aan de buitenkant van zijn oorschelp was opengesprongen. Tot nu toe had hij er weinig last van gehad. Hij zat er niet aan en schudde nauwelijks met de kop. Maar nu de tumor een echte wond was geworden, werd het tijd voor nadere inspectie.

Dierenarts Cathy besprak met Santos’ baasje wat nu te doen: zij stelde operatie voor omdat het er niet naar uitzag dat de cyste vanzelf zou genezen. Cathy zou tijdens de operatie proberen zoveel mogelijk weefsel van de oorschelp te sparen, maar de mogelijkheid bestond dat het oor toch geamputeerd moest worden.

Aanvankelijk zag de eigenaar van Santos er erg tegenop, maar opereren was de enige optie.

Santos werd op 9 september geopereerd. Helaas bleek de tumor met het kraakbeen in de oorschelp vergroeid te zijn, zodat het niet goed vrijgeprepareerd kon worden. Het oor moest dus toch geamputeerd.

Als een tumor wordt verwijderd, wil de dierenarts dit zo ruim mogelijk wegsnijden om te voorkomen dat er tumorcellen achterblijven. Een wond op de oorschelp geneest vaak wat minder goed en in het  geval van Santos was de doorsnede van de tumor zo groot, dat de wond niet meer goed kon worden gesloten.

De dag na de operatie kwam Santos zijn verband laten wisselen. De wond zag er mooi uit, dat wil zeggen: niet ontstoken. Santos’ baasje was uiteindelijk ook opgelucht over hoe de genezing verliep.